Gorogoa w klasie — lekcja patrzenia

Gry w szkole budzą sceptycyzm — słusznie, bo większość gier edukacyjnych to podręczniki w przebraniu. Gorogoa jest inna: nie udaje lekcji, ale daje narzędzie do prowadzenia lekcji o patrzeniu.

Nauczyciele zgłaszający się po nasz pakiet edukacyjny mówią zawsze to samo: uczniowie, którzy „nie lubią czytać" i „nie umieją rysować", dyskutują o kadrach Gorogoi bez oporów. Gra obniża barierę — nie wymaga deklarowania gustu ani wiedzy.

Najlepsze rezultaty przynosi struktura: najpierw wspólna gra na rzutniku (klasa głosuje co zrobić), potem praca w parach nad notatkami o jednym wybranym kadrze. Lekcja kończy się dyskusją — nie o grze, ale o tym, jak obraz opowiada.

Czego uczy lekcja z Gorogoą

Wyobraźni przestrzennej — składanie kadrów w głowie to trening rotacji mentalnej. Myślenia lateralnego — gra nagradza nietypowe skojarzenia. Współpracy — zagadki w parach wymagają uzgadniania sposobu. I estetyki: dwie godziny z kadrami tej klasy to kurs patrzenia, którego nie zastąpi żaden slajd.

• 8 gotowych scenariuszy lekcji — narracja wizualna, symbolika, geometria kadru.
• Działa na plastyce, polskim, wychowawczych i zajęciach z projektowania.
• Licencja klasowa obejmuje 35 stanowisk — cała klasa plus nauczyciel.

„Uczniowie dyskutowali o symbolice owocu czterdzieści minut. Na plastyce. Bez mojego pytania."

— nauczycielka, liceum w Krakowie

Pakiet edukacyjny — co zawiera

Pakiet dla instytucji to licencja na pokaz i pracę z grą, osiem kart scenariuszy lekcji w PDF i konspekt metodyczny dla prowadzącego. Dla bibliotek i domów kultury działa ta sama licencja — warsztaty, koła zainteresowań, zajęcia rodzinne.

Dla rodziców jest prostsza droga: gra i rozmowa. Nie trzeba pedagogiki — wystarczy zapytać dziecko, co widzi w kadrze, zanim mu powiesz, co widzisz sam.